Tuesday, May 22, 2018

ये पावसा ...



त्या वाहत्या झऱ्याचा,
फेसाळल्या नभाचा
श्वासास गंध यावा
गंधाळल्या दिठीचा

तू भेटशी नव्याने
मी ही नवाच आहे
नात्यास रंग यावा
वेडावल्या जुईचा

तू चुंबशील का रे
वाऱ्यास धुंद ओल्या
वर्षेस मोह व्हावा
भेगाळल्या धरेचा

तो शुष्क कोरडासा
ओढा तसाच आहे
त्याला विसर पडावा
फेटाळल्या नदीचा

ओला वसंत म्हणजे
आमंत्रणे सुखांची
आनंद मग पहावा
मंदावल्या उन्हांचा

मग तृप्त अंबराला
हळवे उधाण यावे
जलदास स्पर्श व्हावा
धुन्दावल्या भुमीचा

© विशाल कुलकर्णी 

गज़ल


उन्हे झेलली सावलीलाच कळले नसावे
किती रापलो राबताना समजले नसावे

नदी कोणती वाहते अंगणातून माझ्या
घराला जल तिचे कधीही बिलगले नसावे

उभ्या भोवताली कनाती किती पांथिकांच्या
एकांतात रमणे फिरस्त्यास पटले नसावे

किती पदर होते तिच्या भाकरीला कळेना
मला कोरडे ढेकर कधीच पचले नसावे

तुला पाहण्या देव येतो इथे फक्त आई
तया आरसा पाहणे नित्य जमले नसावे

© विशाल कुलकर्णी
१७-०५-२०१८

Thursday, May 10, 2018

चांगला म्हणतील ते .....

पुस्तकांशी रोज माझे बोलणे मशहूर आहे
पुस्तकांचे त्या मलाही वाचणे मंजूर आहे

सावलीलाही कुणी ना थांबते माझ्या अताशा
सभ्य मी, पण सावलीचे वागणे मगरूर आहे

एकटेपण खायला उठते जरी आता नव्याने
भोवती माझ्या जगाचे रेंगाळणे भरपूर आहे

प्रश्न हा नाहीच की असतील का ते सोबतीला?
पासुनी माझ्याच माझे राहणे बघ दूर आहे

वागणे माझे मला नाही जरी कळले कदापी
चांगला म्हणतील ते पण वाटणे बदनूर आहे

घोळके हे माणसांचे टाळती का रोज आम्हा?
त्रास होतो पण तरीही हासणे मजबूर आहे

© विशाल कुलकर्णी